ANG GUARANI | Trizha C. Talandron

 ANG GUARANI

           Pamilyar ka ba sa Guarani? Kung hindi, narito ako upang ilarawan ang mga sila. Ang Guarani ay isang pangkat etniko na nananatiling malakas pa rin hanggang ngayon. Sila ay South American Indian mula sa Argentina, Bolivia, at Brazil. Ngunit nasa Paraguay ang karamihan sa kanila. Ang wikang ginagamit nila ay Guarani. Sa pagsisimula ng ika-21 siglo, ang Guaraní sa Timog Amerika ay umabot ng halos limang milyon.

            Kakaiba ang kanilang paaralan dahil nagtuturo sila nang libre. Mayroon silang dalawang magkakahiwalay na paaralan, ang isa ay kung saan nagtuturo sila tungkol sa karunungan tulad ng kanilang wika at iba pang mga paksa, at ang pangalawang paaralan ay nagtuturo ng mas malalim na pag-aaral tulad ng kanilang relihiyon. Ang pangalawang paaralan ay tulad ng kanilang simbahan kung saan tinuturuan silang purihin ang kanilang Diyos na si Tupã o Tupan. Para sa kanilang pagkain, nangangisda sila sa kanilang magandang lawa. Sa kanilang lagoon nakakakuha sila ng mga alimango, hipon, isda, at mga isda na tinatawag na Parachi. Tinutulungan ng mga bata ang kanilang ina sa hapunan sa pamamagitan ng pagdurog ng mga prutas. Lulutuin ito ng kanilang ina, at pagkatapos ay iinumin nila ito. Nakukuha sila ang mga prutas mula sa palumpong na tinatawag na Pitanga.

            Ipinagmamalaki nila ang kanilang etniko. Sumasalalay sa atin ang Guarani dahil nais nilang ipakita natin sa buong mundo ang kagandahan ng kanilang tribo. Ang sementeryo ng kanilang mga ninuno ay malapit sa kanilang tinitirhan. Ipinagmamalaki nila kung saan sila nagmula kaya inangkin nila ang lupa na kanilang tinitirhan dahil kailangan nilang manatili sa tabi ng kanilang mga ninuno.

            

            Bilang konklusyon, sa tingin ko ang kanilang tribo ay simple ngunit ang mga tao ay napakasaya. Kahit na hindi sila gusto ng ibang tao, mayroon pa rin silang respeto sa kanila na sa palagay ko ay napakahalaga para sa lahat dahil kailangan mong tandaan na walang galit ang maaaring makapagpabagsak sa'yo. Ipinagmamalaki nila kung saan sila nanggaling na sa palagay ko rin ay dapat gawin ng mga tao dahil kailangan nilang ipagmalaki kung ano sila, sino sila, at saan sila nagmula dahil bahagi ito ng kung sino ka. Sa palagay ko dapat din nating malaman ng mas malalim ang tungkol sa ating kultura, wika, at lahi. Mas maraming tao ang dapat malaman ang tungkol sa kanilang tribo. Paano sila nabubuhay at kung ano sila. Walang tribo ang karapat-dapat na maglaho dahil kung wala sila, hindi malalaman ng mga tao kung saan sila nagmula.

References:

Kiss From The World (2021, April 4). Guarani indigenous people: discover the Amazon Indians living at the edge of Rio de Janeiro. Youtube. https://youtu.be/rDnPVabjrQI

Encyclopedia Britannica. (1998-2011). Guarani. In Encyclopedia Britannica. Encyclopedia Britannica.

Survival International (2017). Brazil: the Guarani and a decade of broken promises. Survival International. https://www.survivalinternational.org/news/11886

SEVEN SUNDAYS REVIEW | Trizha C. Talandron

 (SEVEN SUNDAYS)

Ni Trizha C. Talandron

Ang pelikulang Seven Sundays ay isang drama na tampok sina Aga Muhlach, Cristine Reyes, DingDong Dantes, Enrique Gil, at Ronaldo Valdez. Ang nag direk ng pelikulang ito ay si Dir. Cathy Garcia-Molina. Ang pelikula ay ginawa at inilabas ng Star Cinema noong Oktubre 11, 2017 at kinunan ito sa Tagaytay, Cavite. Ang pamagat ng pelikula ay nagawa dahil sa kwento kung saan ang tatay ay may pitong linggo na ang natitira upang mabuhay dahil sa sakit na cancer. Umabot ang pelikula sa 271 milyong piso sa takilya.

 Nanominate ang pelikula para sa Movie of the Year. Si Dir. Cathy Garcia-Molina ay kilalang-kilala ng mga tao dahil sa kanyang mga pelikulang dinerek kagaya ng She's Dating The Gangster, The Hows of Us, Four Sisters And A Wedding, atbp. Ang Seven Sundays ay isang kwento na ginawa nina Vanessa R. Valdez, Roumella Monge, at Kiko Abrillo. Ang mga cast ay napaka-perpekto para sa kanilang papel. Wala akong maisip na ibang artista na maaaring pumalit sa kanilang papel. 

Ang pelikulang Seven Sundays ay tungkol sa isang ama na si Manuel Bonifacio (Ronaldo Valdez) na nabalo at nag-iisa dahil ang kanyang mga anak na si Allan (Aga Muhlach), Bryan (Dingdong Dantes), Cha (Cristine Reyes) at Dex (Enrique Gil) ay nabubuhay na ng kani-kanilang buhay. Sa kanyang kaarawan, hindi makadalo ang kanyang mga anak dahil meron silang mga bagay na dapat gawin. Ang kanilang pinsan (Ketchup Eusebio as Jun) lamang ang naroon sa tabi ng kanilang ama. Kinagabihan dumating ang doktor ni Capt. Manuel at sinabi niya na may cancer sa baga si Capt. Manuel at mayroon lamang pitong linggo upang mabuhay. Nang malaman ng magkakapatid ang tungkol sa kung ano ang nangyari sa kanilang ama, muling nagkaisa at nagtulungan ang pamilya Bonifacio upang makasama ang kanilang tatay sa kanyang mga natitirang linggo.

Umiyak ako ng sobra dahil sa pelikula. Natunaw ang puso ko dahil dito. Ang kanilang pamilya ay hindi perpektong pamilya ngunit kapag sila ay magkasama, sila ay matigas at malakas. Sumaya ako noong nag sama-sama ulit ang kanilang pamilya. Itinuro sa akin ng pelikula na ang pamilya ay maaaring magparamdam sa isang tao na siya ay kumpleto.

Inirerekumenda ko talaga ang pelikulang ito sa lahat ng tao. Mas maganda ang pelikula panoorin kasama ang iyong pamilya. Ang pelikula ay nagtuturo sa iyo ng maraming mahahalagang aral na dapat mong malaman. Ipinapakita sa pelikula na ang pamilya ay higit pa sa lahat ng mga bagay. Tinuruan din ako ng pelikula na mahalin ang bawat segundo na kasama ang iyong pamilya, magpasalamat na ikaw ay buhay, at tandaan na ang pamilya ay laging nasa tabi mo. 

MAGUINDANAO PEARLS | Trizha C. Talandron

 MAGUINDANAO PEARLS

I enjoy love stories and dramas, which is perhaps why I enjoy the folktale MAGUINDANAO PEARLS. Maguindanao Pearls is a Philippine folktale written by Isidro L. Reztizos. The story has been told and retold. The tale is about Sinag-Tala (daughter of Pirang Kawayan) being falsely accused by Lakambini (daughter of the Rajah) for stealing her pearls. Lakambini's actions, on the other hand, made the story more intriguing.

In this blog, I'll discuss how this story relates to Philippine history and traditions. I'd also give my thoughts on the story and my reactions to it.

  (Picture of Rajah Sulayman)

The story also revolves around the Rajah's daughter, Lakambini, who falls in love with Walang Gulat, also known as "Magiting" (son of the chief of Pasigan). Magiting, on the other hand, admires Sinag-tala, a basket weaver. The tale becomes complicated due to the love triangle. Lakambini instructed her house slave to go to Sinag-tala and demand that she weave baskets for Walang Gulat or Magiting's mother. Sinag-tala met Magiting while gathering materials for the baskets. The house slave saw them and informed the Lakambini, who became envious and planned on hiding her pearls and blame Sinag-tala for it. When Lakambini's pearls went missing, she blamed the innocent Sinag-tala. 

(Picture of Lakan and Lakambini)

If you're wondering what the word LAKAMBINI means or where it came from, I'll explain. During Buwan ng Wika, I frequently hear the word Lakambini. Every August, the Philippines celebrates the Buwan Ng Wika festival where you get to have lots of fun. Schools usually celebrate Buwan Ng Wika. Students and teachers would dress in our national costumes, Filipiniana for the women and Barong Tagalog for the gentlemen. Everyone would sing OPM songs, dance traditional or cultural dances, and play Filipino games. The term "Lakan" is still occasionally used in modern culture, but it has usually been modified to other meanings. In the Philippines, beauty pageants have begun to refer to the winner as "Lakambini," the female equivalent of Lakan. In these kinds of occasions, the contestant's chosen escort is referred to as a Lakan. LAKAMBINI translates to "noblewoman" or "muse" in English. Lakambini comes from the word LAKAN, which means "chief ruler or king." According to writer William Scott, the word Lakan is the same as Rajah, Sultan, and Datu. The Lakambini is the Rajah's daughter in the story "MAGUINDANAO PEARLS," meaning that she and her family are of middle or upper class. Being high or middle class explains why they have house slaves. 

Because Sinag-tala is a basket weaver, I'll tell you about Basket Weaving. Basket weaving is practiced in the Philippines' Cordillera Central, on the island of Luzon. Weavers use bamboo, nito vine, and enapung, a softwood, to weave miniature baskets with exquisite designs. Tingkeps, or covered baskets, were previously used for storing rice, carrying a hunter's burden, and housing spirits during animist rites, which I find amazingly smart and useful. A little basket can take a day to weave, while larger baskets can take weeks. Basket weaving is a relaxing hobby that can beautify the appearance of your home while also allowing you to express yourself while giving the baskets you make as gifts, like what the Lakambini did.

According to the tale, Sinag-tala gathered and weaved the basket using bamban reeds. Basket weaving frequently uses bamban/bamboo. Bamboo and rattan, as well as a combination of the two, are used to make baskets in the Philippines. Baskets have been and are still being used by Filipinos for transportation and farm work, food delivery and storage, fishing and trapping, clothing, and to carry personal things.

(Pictures of Bamboo Baskets)

I also used the word "pearls." I'll tell you about the history of pearls in the Philippines. Natural pearls and shells are typically found in the Philippines, particularly in Southern Palawan, where the most beautiful pearls are produced. Badjaos are well-known for their diving abilities and their pursuit of rare natural pearls. Women in early Philippine history who want to be called beautiful must wear strings of gleaming pearls. The pearls would delicately caress a lady's exquisite neck and follow the delicate contour of her young, shapely breasts. Sinag-tala admired Lakambini's pearls. Sinag-tala didn't have as many as the Lakambini, meaning that she wasn't as beautiful as the Lakambini. 

It was their beauty standard at the time, but the beauty standard now is different. However, I still think women who wear pearl necklaces are stunning. And I also think pearls are fashionable. If given the opportunity, I’d also wear pearls. 

In conclusion, I find it very wrong to blame innocent people. Accusing someone for your own benefit is a terrible thing to do. It is completely unacceptable, especially when you are powerful, and you use your power to blame others for what you did wrong. They'll suffer the consequences of your misdeeds. If you don't have proof that someone did something wrong, don't start pointing fingers at them. Everyone should also treat everyone fairly. Being arrogant isn't going to help you.

References:

http://img.groundspeak.com/waymarking/display/c99774e4-c09c-4071-bd85-8ccda9716222.JPG

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6f/Boxer_codex.jpg/250px-Boxer_codex.jpg

https://en.wikipedia.org/wiki/Lakan

https://www.wordsense.eu/lakambini/

https://www.sfomuseum.org/exhibitions/philippine-basketry-luzon-cordillera-fowler-museum-ucla

https://www.sfomuseum.org/sites/default/files/11_63_0.jpg

https://gaurapearls.com/image/catalog/Styles/princess.jpg

https://www.philstar.com/lifestyle/allure/2014/11/09/1389518/golden-south-sea-pearl-source-pride

https://media.istockphoto.com/photos/bamboo-basket-isolated-on-white-background-picture-id922279616

https://www.mpm.edu/research-collections/anthropology/online-collections-research/philippine-basketry-collection-2

PANDAIGDIGANG DIGMAAN ( PERFORMANCE TASK ) | Trizha C. Talandron

Ang germany ay pumasok sa World War I noong Agosto 1, 1914, nang idineklara nito ang digmaan sa Russia. Alinsunod sa plano ng giyera nito, hindi nito pinansin ang Russia at lumipat muna laban sa France – na nagdedeklara ng giyera noong Agosto 3 at ipinadala ang pangunahing mga hukbo sa pamamagitan ng Belgium upang salakayin ang Paris mula sa hilaga. Ang pagsalakay ng Aleman sa Belgian ay nagdulot ng pagdeklara ng Britain ng giyera sa Alemanya noong Agosto 4. Karamihan sa mga pangunahing partido ay nasa giyera ngayon. Noong Oktubre 1914, sumali ang Turkey sa giyera sa panig ng Alemanya, na naging bahagi ng Central Powers. Ang Italya, na kaalyado ng Alemanya at Austria-Hungary bago ang World War I, ay walang kinikilingan noong 1914 bago lumipat sa panig ng Allied noong Mayo 1915. Masiglang pinagdebatehan ng mga istoryador ang tungkulin ng Alemanya. Ang isang linya ng interpretasyon, na isinulong ng istoryador ng Aleman na si Fritz Fischer noong 1960s, ay nagsabi na matagal nang hinahangad ng Alemanya na mangibabaw sa Europa sa politika at ekonomiya, at kinuha ang pagkakataong hindi inaasahan na binuksan noong Hulyo 1914, na nagkasala sa pagsisimula ng giyera. Sa kabaligtaran na pagtatapos ng moral na spectrum, maraming mga istoryador ang nagtalo na ang digmaan ay hindi sinasadya, sanhi ng isang serye ng mga kumplikadong aksidente na sumobra sa matagal nang sistema ng alyansa kasama ang lock-step na sistemang pagpapakilos nito na hindi maaaring makontrol ng sinuman. Ang pangatlong diskarte, lalo na ang kahalagahan sa mga nagdaang taon, ay nakita ng Alemanya ang sarili na napalibutan ng lalong malakas na mga kaaway – Russia, France at Britain – na paglaon ay durugin ito maliban kung kumilos ang defensive na gumanap ang Aleman sa isang pauna-unahang welga.Mula sa populasyon na 65 milyon, ang Alemanya ay nagdusa ng 1.7 milyong pagkamatay ng militar at 430,000 pagkamatay ng sibilyan dahil sa mga sanhi ng digmaan (lalo na ang pagharang sa pagkain), kasama ang humigit kumulang 17,000 na napatay sa Africa at iba pang mga kolonya sa ibang bansa. Ang Allied blockade ay nagpatuloy hanggang Hulyo 1919, na nagdudulot ng matinding mga paghihirap. 

PERSONAL NA MISYON NG BUHAY | TRIZHA C. TALANDRON

PERSONAL NA MISYON SA BUHAY | TRIZHA C. TALANDRON

PHILIPPINE FESTIVALS FEATURE | Trizha C. Talandron

 SINULOG FESTIVAL

    The Sinulog-Santo Niño Festival is an annual cultural and religious festival held on the third Sunday of January in Cebu City, and on the fourth Sunday of January in Carmen, Cebu, and is the centre of the Santo Niño Catholic celebrations in the Philippines. The word Sinulog comes from the Cebuano adverb sulog which roughly means "like water current movement;" it describes the forward-backward movement of the Sinulog dance. The dance consists of two steps forward and one step backward, done to the sound of drums. There are also many celebrities who joins the Sinulog parade.

The festival is considered to be first and Queen of festivals in the Philippines, with every celebration of the festival routinely attracting around 1 to 2 million people from all over the Philippines every year.^[1] Aside from the religious aspect of the festival, Sinulog is also famous for its street parties, usually happening at night before and at the night of the main festival^{[2 (Find out more about the Sinulog Festival on https://en.wikipedia.org/Sinulog)}

^{Here's a video of what happens on Sinulog. Don't forget to subscribe and bell button to} 

^{get more updates from their channel! And like the video also!}

NASYONALISMO SA MAKABAGONG PANAHON | Trizha C. Talandron

 

NASYONALISMO SA MAKABAGONG PANAHON

1.) SUPPORT LOCAL.

Sa oras na ito ng pandemya hindi ako makalabas upang bumili ng mga bagay. Sa halip, nag-online shopping ako. Bumili ako ng mga bagay na gawa ng aking kapwa Pilipino. Sa paraang iyon maipapakita ko ang pagpapahalaga sa aking bansa at maaari ko ring suportahan ang aking kapwa Pilipino sa kanilang negosyo.

2.) ANG PAGIGING MAPAGMATAAS KO SA AKING BANSA/WATAWAT.

Ipinapakita ko ang watawat ng aking bansa upang maipakita ang aking pagpapahalaga sa aking bansa. Ipinagmamalaki ko ang watawat ng Pilipinas.

3.) MANOOD NG MGA PELIKULANG PILIPINO.

Nanonood ako ng pelikulang Pilipino. Ito ang aking paraan ng paghanga at pagsuporta sa aking bansa o sa aking kapwa Pilipino.